Budowa serca. Dowiedz się jak wygląda jego praca.

Serce znajduje się w śródpiersiu, za mostkiem, w worku, który nazywa się osierdziem. Serce składa się z czterech komór pomiędzy którymi krąży krew: dwóch przedsionków i dwóch komór.

Krew dociera do prawego przedsionka żyłą główną górna i dolna doprowadzając odtlenowaną krew z całego ciała. Z prawego przedsionka krew przedostaje się do prawej komory (obie te jamy oddzieloną są zastawką trójdzielną), która wypompowuje krew do krążenia płucnego, gdzie krew ulega natlenowaniu i powraca do lewego przedsionka. Stąd krew dostaje się przez zastawkę mitralną do lewej komory, która wypompowuje krew przez zastawkę aortalną do aorty, skąd krew zawierająca tlen dostaje się do każdej części organizmu.

Taka organizacja serca, w którym poszczególne komory prawego i lewego serca oddzielone są od siebie zastawkami a komory   strony lewej i prawej przegrodami (międzyprzedsionkową i międzykomorową) umożlwia jednokierunkowy przepływ krwi, zapobiegając mieszaniu się krwi bogatej w tlen z krwią powracającą z obwodu organizmu, w której tlenu jest mniej.

Po odejściu aorty od serca, w ścianie aorty znajdują się ujścia dwóch tętnic, którymi krew dopływa do serca: jest to prawa i lewe tętnica wieńcowe, nazywane wraz ze swoimi odgałęzieniami naczyniami wieńcowymi. To właśnie zmiany w tych naczyniach są najczęstszą przyczyną choroby wieńcowej i jej najtragiczniejszego objawu jakim jest zawał mięśnia sercowego. Naczynia wieńcowe przebiegają po powierzchni mięśnia sercowego, a ich odgałęzienia przeszywają mięsień sercowy umożliwiając dopływ krwi do poszczególnych komórek. 

Ważnym elementem mięśnia sercowego są specjalne komórki mięśniowe, które zarówno generują impulsy elektryczne jak i przewodzą je w sercu umożliwiając zsynchronizowany skurcz komórek sercowych. Komórki te układają się w tzw. system przewodzący serca, na który składa się węzeł zatokowy (miejsce, w którym generowane są impulsy elektryczne), węzeł przedsionkowo-komorowym oraz pęczek Hisa ze swoimi odgałęzieniami. Węzeł zatokowy jest miejscem, które generuje bodźce elektryczne rozchodzące się odpowiednimi drogami po całym sercu.

Serce to nie tylko komory oddzielone od siebie ścianami i zastawkami. To mięsień o skomplikowanej budowie i unerwieniu, który przepompowuje krew przez płuca, odbiera krew z płuc, przepompowuje ją do wszystkich organów ciała i odbiera krew, aby ponownie ją natlenić w płucach. Sprawne funkcjonowanie tej pompy gwarantuje sprawne funkcjonowanie całego organizmu.

Kiedy biegniemy serce pracuje szybciej tak by przepompować więcej krwi i zapewnić mięśniom dowóz tlenu; kiedy śpimy serce zwalnia, bo zapotrzebowanie organizmu na tlen jest mniejsze. Jest to możliwe dzięki skomplikowanym mechanizmom, których sprawne funkcjonowanie zależy m. in. od obecności tlenu. Stąd brak dowozu tlenu (jak to ma miejsce w zawale) powoduje głębokie zaburzenia funkcji mięśnia sercowego nie tylko jako pompy, ale także jako generatora bodźców elektrycznych. Zawał serca jest dla tego organu tym, czym przysłowiowy kij w mrowisku – niszczy budowaną latami, skomplikowaną strukturę, której odbudowa musi potrwać i nie zawsze możliwe jest przywrócenie stanu pierwotnego.